Ertokitik

Korrika

2011 Abe 15 - 01:22

Gure umeak atletismoan dabiltza. Eneko iaz hasi zen eta Malen aurten. Ni ere animatu naiz eta ahal dudanean, apur bat mozorrotu eta Abadiño inguruan bueltatxoren bat egiten dut.

Malenek eta biok nahikoa izaten dugu karrerak amaitzearekin, lasterketa amaitu ahal izateko erritmoa kontrolatzen ikasiz. Enekok aurreko lasterketetan lortutako markak hobetzea izaten du helburu, eta zenbait karreretan, bere lagun baten aurretik heltzeko bereak eta bi egiten ditu.

Kirol hau gustukoa dut, hemen ez baitago galtzailerik; bakoitzak bere karrera egiten du. Pasa den asteko Madrid-Barça futbol partidan edo eskupilota finaleko Aimar-Irujo norgehiagokan irabazle eta galtzaile argiak egon ziren, irabazten ez duenak galdu egiten baitu, porrot. Norbaitek esango du kirol profesionalaren gauzak direla, edozein kiroletan gertatzen dela, baita atletismoan ere. Eta arrazoia duela esango nioke, baina nahikoa da ume moko batzuk futbol entrenamendu batean ikustea, kirol profesionalaren inguruan sortzen den zurrunbiloak fabrikatzen dituen irabazle edo galtzaile rolak nola hedatzen diren ikusteko. Mukizuenak ere, gola sartzean, bere ametsetako futbolariak bezala besoak zabaldu eta txoriarena egingo du, edo falta egin diotelakoan, bere burua lurrera botako du, epaileari ziria sartu nahian.

Haurren arteko futbol partidetan ere, entzun egin behar dira guraso-hooligan batzuen arrantzak.

Guk lasterrean jarraituko dugu, disfrutatzen, bakoitzak bere karrera egiten. Hurrengoa, San Silbestre, Altsasun.

507

2011 Abe 06 - 00:39

bizikleta

2 Iruzkin

507 kilometro dira aurten bizikletan egin ditudanak lanerako bidean. Bizikleta hartzen dudan egunean 10 bat kilometro egiten ditut: etxetik Matienako tren geltokira eta Toletxeko geltokitik, Elgoibarreko Arriaga industrialdera.

Denboran, 50-55 minutu inguru dira, 634 errepidean kotxez behar ditudan 40 minutuak baina zerbait gehiago. Dirutan ez du konparatzerik: 7 euro kotxez joan-etorria (autopistako bide-saria kontuan hartu gabe), eta trenez, 1,60 euro.

Denbora eta dirua garrantzitsuak izanik ere, ez dira hauek arrazoi bakarrak. Trenean 40 minutu bat ditut zerbait irakurtzeko, eta lanera beste umore batekin sartzen naiz, gidatzeak eragiten didan tentsiorik gabe. Kuxkuxeroa naizen aldetik ere, trenak pasarte mundialak eskaintzen ditu.

Gero ekologia, garraio publikoa, ariketa fisiko apur batek sortzen duen plazerra eta horrelako gauzak daude.

Gu ere frikiak bizi gaituelako, lagun talde batek gure lanerako joan etorriak partekatutako dokumentu batean apuntatzen ditugu. 7 pertsonen artean, lau mila kilometrotik gora egin ditugu aurten. 330 litro erregai eta 750 CO2 kilo inguru aurreztu ditugu.

Eguneraketa, 2011.11.07

Twitter bidez izan dut The Work Cycle ekimenaren berri. Hainbat enpresek, lanerako bidean bizikleta erabiltzen dutela aldarrikatzen dute bertan. Webgune honetan irakurri dut aipu hau:

Bicycling is a big part of the future. It has to be. There is something wrong with a society that drives a car to work out in a gym
-Bill Nye

Lego Serious Play

2011 Aza 21 - 23:57

enpresa, jolasa

Iruzkinik ez

Enpresa Digitalak antolatutako ekitaldian izan naiz gaur Miramonen: Lego taldearen kasua: negozio eredu berria Lego Serious Play metodologiaren bidez.

Robert Rasmussen jaunak, Lego Serious Play metodoaren berri eman digu, eta baita Legok bizi izan duen krisialdiaren nondik norakoak azaldu ere.

Lego Serious Play (LSP) hau bitxia iruditu zait benetan. Talde mailan erabiltzeko metodo edo teknika bat da, eta arazo bat konpontzeko tenorean, komunikazioa eta ausnarketa sustatzea du xede. Metodo honen egileak dionez, brain storming bezalako teknikekin, ez da taldekide guztien partaidetza bermatzen, eta paretok bereak eta bi egiten ditu: gutxi batzuk (%20) ia denbora guztiaren jabe egin (%80) eta hainbat pertsonen ideiak ez dira plazaratzen.

LSP metodoa erabiliz, partaide bakoitzak bere ikuspegia azaldu baino lehen, Lego piezak erabiliz, bere ekarpena irudikatzen duen modelo bat eraikitzen du. Gero, bakoitzak, bere modeloak zer irudikatzen duen azaltzen du.

Metodo honek ere baditu bere oinarri zientifikoak, badirudi esku eta zerebroaren artean lotura estuak daudela, eta gauzak eraikitzean, sistemen ulermenean errazago egiten dela aurrera.

Txarlarekin batera, Rasmussenek, Lego pakete bana eman digu eta hiru bat ariketa egin ditugu.

Nik bonba pasatu dudala ezin ukatu. Txikitako afizioa dut Exin Castillos, Lego eta horrelakoekin jolastea, eta enpresa bezalako inguru “serio” batean nire burua Legoekin jolasten ikusteak ba du bere puntutxoa.

Torre bat eraikitzen hasi gara, gero, zoriontsu egiten gaituen zerbait eraikitzea izan da erronka eta amaitzeko, saioan entzundakoak guregan sortzen duen emozioa azalduko duen zerbaitekin saiatu gara.

Beti ere, egindakoa ondokoari azaltzen saiatu gara, eta azaltzerakoan, denok ere irribarre batekin hasi dugu gure jarduna… Gurean egiten den batzar batean Legokin jolasean ibili gaitezkeela imajinatzeak ere, irribarrea eragiten dit.

Gehiago jakiteko, jo hona: Lego Serious Play, Open Source Brochure

Eguneraketa, 2011.12.10

Asier Gallastegiren biez, honen berri izan dut: The GameIT Handbook, Game Based Learning

Susaren ebook denda

2011 Aza 03 - 08:00

euskara, liburu digitalak

Iruzkinik ez

Atzokoan, susak bere liburu batzuk formatu digitalean jarri zituela jakin nuen Sustatun irakurrita. Kriston poza hartu dut, noizbait, euskal literaturaren ale elektronikoren bat erosten saiatu naizenean, arrazoiren bat medio atzera bota naiz, batzuetan kopia digitalaren prezioari gehiegizkoa eritzita eta besteetan, DRM sistemak erabiltzen zirelako.

Susaren webgunetik liburu pare bat erosi ditut:

Haragia, Eider Rodriguezena
Speed gauak, Edorta Jimenezena

Guztira, 7.08 euro. Aleko bi euro idazlearentzat, euro bat Susarentzat, eta estatuarentzat 0.54 euro, liburu elektronikoek BEZa %18 ordaintzen baitute, parezko kopiek %4a ordaintzen duten bitartean.

Nire arazo edo zalantzak ere izan ditut erosketarekin:

Susaren ebooken orrira sartu eta liburu ezberdinak doan jaitsi daitezke, PDF edo ePUB formatuan. Akatsa ote da? galdetu nion nere buruari. Pentsatu nuen, liburuaren lehen orriak jaisteko modua zela, baina.. keba! oso-osorik jaitsi daitezke.
Erosteko botoian sakatu, izena eman eta jaitsita nituen liburuak erosteari ekin nion. Pentsatu nuen, erosketa prozesua amaitu eta ordainketa burututa, jada jaitsita nituen liburuak jasoko nituela eposta mezu batean, baina ez… , badirudi prozesua hori dela, lehendabizi liburuak doan jaitsi eta gero, borondatez ordaindu.

Ekimena, inongo zalantzarik gabe, ona iruditzen zait, azkenean, liburuak prezio egoki batean erosi daitezkeelako eta DRMa bezalako planteamentu kaskarrak alde batera utzi direlako. Nire inguruan askotan errepikatu dut, liburuak garesti eta DRM sistemekin jarraitzen duten bitartean, ez dudala liburu elektronikorik erosiko, liburutegi batera joango naizela eta bertatik hartuko ditudala. Oraingoan liburuak modu egokian erosteko aukera izan dut eta egin dut. Pozik gainera.

Pegaren bat jartzeagatik, susaren web orriak, liburu zerrenda soil bat besterik ez du eskaintzen; ez dago liburuen laburpenik, ez bibliografiarik ez eta liburuaren azalaren irudirik ere. Eta ulertu dezaket web orri on batek garapena eskatzen duela, garapena denbora dela, denbora dirua eta zein etekin atera daitekeen ikusi arte ez gaudela dirua xahutzeko moduan. Pentsatu nahi dut “beta” moduan atera dela, proba gisa. Bigarren mailako erosle gisa sentitu naiz, besterik ez. Zer nahi duzu ba hain merke eskaintzen ditugun liburuen truke…! horrelako sentsazio bat.

Bestelakoan primeran

Neuromarketina

2011 ots 28 - 23:03

Pasadizoak

Iruzkinik ez

Hitz honekin behin eta berriz topo egiten dut azken bolada honetan. Neuromarketina. Enpresa Digitalak kurtsoren bat antolatu du honen inguruan eta berriki, Punset jaunaren redes-en ere eman dute hone berri.

Badirudi, hartzen ditugun erabakietan, emozioak duela garrantzi gehien, arrazoiaren kaltetan. Orain arte kontrakoa uste bazen ere, zerbait erosteko tenorean, gure emozioak baliatzen ditugu eta arrazonamenduak, tripetatik atera zaigun hori zuritzeko erabiltzen ditugu.

Honen jakitun, hau eta bestea saldu nahi diguten horiek, produktu edo zerbitzu bati egin diezaiokegun arrera aztertzeko, gure estalki arrazionalen gainetik salto egin eta gure emozioak monitorizatzeari ekin diote. Burua elektrodoz bete eta zerbait erakutsi ondoren, morroiaren erreakzioak grabatzeari ekin diote. Antza, test moduko galdeketak baino askoz ere fidagarriagoak dira horrela lortzen diren datuak.

Jaso ditudan bi “estimulu” komertzialen aurrean izan dudan purrustada moduko erreakzioak, arestian aipatutakoa baieztatu besterik ez dute egiten. Zuen aurrean aitortzen dut, bi aldiz ere, tripak eskatutakoari men egin eta amorrazioaren eskutik hartu ditudala erabakiak:

Bizkaiko autopista kudeatzen duten kabroi horiek sortutako sasideskontu sistema ezagutzeak, autopista ez erabiltzera eraman nau. Egun batean egiten diren bidai pareak kontatzea okurritu zaie hauei, eta bidai pare hauen arabera kalkulatzen dira deskontuak. Eta badakizue, tripa-erabaki bat hartzean, koherentzia mantendu beharra dago… ez du axola Ermua eta Eibarren artean egiten ari diren obretan egunero 15bat minutu bertan kieto emateak.
Euskaltelen hiru kaikuk 5Mbtako konexioa behar dudala behin eta berriz esan arren, nire 2MBtako kontratuarekin jarraitzea erabaki dut. Gehienbat, 2tik 5era modu automatikoan pasatuko zela jakinarazten zidan gutun bat jaso eta gero, total, 3 euro besterik ez. Hori bai, zure 2Mbtako kontratua mantentzeko, hartu zenbaki hau, sartu hemen, jaso posta-mezu bat eta baieztatu zuk eskatutakoa ondorengo estekan klik eginez.

Enfin, amak barka diezadala hainbeste eskola jaso eta gero, gauzak erabakitzeko orduan testosteronari garunari baino kasu gehiago egitea.

Suge gorria

2011 ots 10 - 16:16

euskara, Pasadizoak

2 Iruzkin

Asteartean izan genuen spinning monitore berriarekin lehen saioa. Eta aizue, sinesgaitza bada ere, euskara hutsean! Ez dut esango spinning saio bat komunikazio handiko gertakizun bat denik, baina tira, bere puntua badu gora, behera, atzera eta erabiltzen diren hitz apur horiek euskaraz entzuteak.

Gaur izan dugu bigarren saioa, eta bere txirringan ipurdia jarri baino lehen, suge-gorri-hile-horia monitorearen aurretik pasa da eta zertxobait esan dio. Ez dut esandakoa entzun baina argi dut “yo no hablo vasco” bezalako zerbait izango zela. Oraingo saioan, aurrekoan ez bezala, euskara eta gaztelera tartekatu ditu nire heroiak.

Markagailuan 1-0 galtzen nindoala ikusita, kontraerasora pasatzea otu zait; saio amaieran, nire heroiari gerturatuko natzaio eta euskararen aldeko autua egin izana goraipatuko diot. Eta agian, hurrengo saio batean, suge gorriarena egingo dut eta saio hasieran “nik ez dakit gaztelerarik” esango diot monitoreari.

Horretan nengoela, markagailua berdintzeko asmotan, saio amaieran egiten ditugun luzaketetan suge gorriak maniobra berri bati ekin dio: monitore berriari hirugarren gradoa ezarri dio: bere jakin-nahi mugagabea asetzeko, galdera castellano andana luzatu dio nire heroiari: “¿y dónde trabajas?, “¿volverás otro día?” eta abar. Eta hemen, markagailua klon-klon-klon hazi da bere alde. Esparru publikoan ez dut zer eginik, ezin dut mari-txutxumutxu horrekin lehiatu.

Panorama ezaguna: oso komunikazio behar txikia dagoen aktibitate batean, gehiengo batek euskara ulertzen du. Erabiltzen diren hitz gutxi horiek euskaraz botatzen badira, taldeko elebakarrak berea egin eta gaztelera gailentzen da apurka-apurka.

Gabon

2010 Aza 07 - 23:58

Sailkatugabeak

Iruzkinik ez

Hamaikak dira, gaba iluna, eta zu, Xola besazpian duzula, egongelan agertu zara. “Ez dot nahi lo” esan duzu zure bi urteekin eta irribarre zabal batekin, nire defentsa guztiak harrika bidali dituzu.
Ezin dut zurekin haserretu ere. Badakit bihar goizean kontuak izango ditugula eskolara joateko, agian arrastaka eraman beharko zaitudala.
Baina ezin dut zurekin haserretu. Besotan hartu eta txakurrak, txoriak, katuak eta krokodiloak lo daudela xuxurlatu dizut.
Ohean berriz sartu, mantarekin sudurreraino tapatu eta Xola, zure txakur maitea jarri dut zure aldamenean.
Gabon.

lat: 43.09692, long: -2.59828

2010 ira 15 - 23:18

Pasadizoak

5 Iruzkin

Hauek dira pott egin nuen lekua markatzen duten koordenatuak.

7 lagun abiatu ginen Arrazolatik Anbotoko Mariren kobazulora, soka eta arnesez ornituta. Mariri bisita egin eta gero, igarri nuen indarrez justu nengoela eta lagunak Anbotoko bidean agurtuta, beherako bidea hartu genuen semeak eta biok.

Santiagotik datorren pistara nolabait ailegatu eta SOS deiaren telefonoa jo nuen, ez bainintzen pausu bat gehiago emateko gauza. Noizbait Tartalok tontorretik behera ostikatutako harritzar baten gerizpean gelditu ginen, laguntza noiz etorriko zain, ura aspaldi agortuta eta ahoa ezpartiña baino sikuago genuela.

Etzanda, zain, Mariren mezua helarazten zigun haizeak… Zuek hilkor gaixook, zuen GPS, soka eta teknologia guztiarekin etortzen zaretenok, jakizue jainkoen etxea zapaldu baduzue ere, ahulak zaretela oso, ahulak, ahulak…

Ertzain jator pare batek landroberrean hartu eta Arrazola jaitsi gintuzten. DYAko anbulantzia batean, glukosa, ura eta bestelako pizgarriak hartuta, gure onera etorri ginen. Buelta osoa eman zuten gure lagun Txarli, Izaskun, Puri, Urko eta Esti ere han agertu ziren jota arduratuta.

Eta horrela amaitu zen abentura, lagunen katxondeoari bide emanez.

Baina berriz ere, hasi naiz Mariren etxera urbiltzen, albotik bada ere, hurrengo bisita baterako baimen eskean…

Argazki gutxi batzuk hemen

Eibarren

2010 uzt 06 - 09:57

Pasadizoak

Iruzkin 1

Bi seme-alaba zaharrenak etxetik kanpo daudela probestuz, Eibarrera joan gara arratsalde pasa, seme txikia lagun. Corte Inglesean shoping apur bat eta Untzagaraino zabaldu berri duten pasealekua ezagutzea da plana.
Twitterren galdera bota dut: non jan daiteke zerbait Eibarren? Erantzuna azkar etorri da; @txargainek hiruzpalau leku proposatu dizkit eta @garalozak, Eibarko bokata-lekuak eskaini dizkit mapa txukun batean. Erantzunarekin eskakizuna ere egin du @txargainek: “Gero kontatu esperientzia!”

Erosketa batzuk egin eta gero, Untzagara doan pasealekua hartu eta Bossa tabernaren terrazan jarri gara. Ez da bereziki taberna polita, kaleak ere ez ditu txoratzeko bistak baina…

Kontrastez josia dago lekua. Corte Inglesen aldera, pasealeku polit eta modernoa aurkituko duzu eta aurrez-aurre eskora batzuekin doi-doi mantentzen den etxe zahar baten egurrezko fatxada. Betiko txikiteroak errondan, neska-prestu-modernoak arropa dendako poltsaz gainezka, euskaraz erantzun ez arren, eskatutako dena ulertzeko gai den tabernaria, jateko zer dagoen begiratu beharrik ez duen betiko bezeroa “ponme una hamburguesa mundial” eskatzen…

Sandwich begetala, 4 gaztadun pizza bat, 3 kafe eta kaña bi hartu ditugu. Sandwicha “korrekto”, pizza oso ona eta kafea -Maite aditua da kafe kontutan- paregabea.

@eastigarragarekin topo ere egin dugu bertan. “Twitter ez dut ikusi gaur eta ez dut jakin hemen egongo zinenik” bota dit… eta bete-betean asmatu, (ia) dena kontatzen baitugu.

Twitter ez da negoziotarako

2010 uzt 01 - 11:46

enpresa, Internet

Iruzkinik ez

Horrela mintzo zen neska bat batzar baten ondoren izan genuen hitz-aspertuan. Nik ados ez nengoela esan nion, eta adibide pare bat ere eskaini nizkion: @FagorIndustrial eta @mugaritz